Change the world – One cause a day

1 Goed doel per dag!

Diana Reis en Maria Rocha, 2 Portugese illustrators, steunen 15 non-profit organisaties, waaronder Dog Happiness Be ❣

Deze maal bieden ze vanaf 21/06 onderstaande tekeningen aan tvv Sasha’s Shelter. Ze kosten 45€ per stuk. Het is een  gelimiteerde reeks, genummerd en gesigneerd door de illustrator.

Ze zijn te bestellen via https://www.umacausapordia.com/?lang=en

Haast je om één van de gelukkige bezitters te zijn!!! Het aantal exemplaren is beperkt!!!

 

                                                            

Berichten bij giften

Op bankafschriften staan wel eens lieve boodschappen bij de giften. Op de foto’s vinden jullie enkele van die hartverwarmende berichtjes 😘 altijd blij om die te lezen, we delen ze graag met jullie

Vulfje’s onwaarschijnlijke verhaal !!

In 2014 hoorde Sasha van een hond die op de treinsporen was vastgebonden…  (eh jawel!).  “Spoorslags” (het gepaste woord) ging Sasha op zoek en vond een mooie zwarte hond met heel bijzondere oren. Helaas, zijn twee achterpoten en staart waren niet meer te redden en werden geamputeerd.  Omwille van zijn bijzonder uiterlijk kreeg hij de naam Vulf.

Vulf herstelde op het piepkleine apartementje van Sasha, dat bijna permanent dienst doet als ziekenboeg. Daarna verhuisde hij naar het grote asiel, wel achteraan bij de jongere honden, waar toen nog veel gras stond. Ondanks zijn zware handicap was Vulf vol levenslust, maar toch, tussen al dat jong geweld was het moeilijk voor hem.  Er werd besloten Vulf onder te brengen bij Milena – de pleegmama voor de mindervalide honden en heel jonge pups.  Milena woonde  toen in een idyllisch huisje in de bossen, op 25 km van het asiel.  Zelf MS patiënte weet Milena wat  “anders” zijn betekent. Bij Milena zaten er nog tweepootvriendjes (Toto en Chupko) met dezelfde noden, en oh verrassing, ook Vulf kreeg zijn eigen rolstoeltje.

Dankzij de peters en meters kon de extra zorg voor Vulf en zijn vriendjes betaald worden.  Bij Milena was het goed wonen: lekker warm bij de kachel in de  barkoude winters, in de zomer zorgde ze voor stukken tapijt en veel stro en parasols.

Maar… aan alle mooie liedjes komt een einde. Milena moest gedwongen verhuizen: de buurman (die er overigens niet woont !! het is zijn “buitenverblijf”) kloeg van overlast en teveel honden.

Halsoverkop verhuisde Vulfje met Milena naar de Puppy Area (een klein asiel op 3 km van de stad Nis waar de jonge honden verblijven), naar een piepklein huisje zonder sanitair, zonder elektriciteit of water!  Er werd in allerijl een generator gekocht en een waterpomp, maar toch was het voor Milena veel moeilijker om voor de rolstoelhondjes te zorgen, ook omdat haar gezondheid achteruit ging en ze er met z’n allen niet jonger op werden.

Er werd een massale oproep gedaan voor Vulfje, Toto en Chupko en jawel, alle 3 vonden ze een fantastisch warm mandje in Noord-Nederland, respectievelijk bij Hillie en bij Norma, beiden dames die alles weten van rolstoelhondjes, hoe ze te verzorgen, welke gezondheidsrisico’s er zijn, hoe lang ze in hun karretje mogen om de voorpootjes niet te belasten… kortom, een ideale plaats waar we alleen van konden dromen… mirakels gebeuren echt !!

Vulfje moest nog reisklaar gemaakt worden: dat duurt 4 maanden maar half oktober 2019 kon hij eindelijk reizen, nét voor de volgende verschrikkelijk koude winter.  Na een lange, lange reis werd Vulfje met open armen ontvangen bij Hillie en raad wat: daar zitten wel minstens 10 rolstoelhondjes!! Zoveel dat het er soms rolstoelfile is !!    Onze warme dank gaat naar Vulfje’s ex-peters en –meters en immense dank aan Hillie in Nederland om Vulfje met zoveel liefde op te nemen in haar al grote roedel van 37 mindervalide of heel oude honden. Vulfje heeft er vast veel ter vertellen, maar wellicht ook de 37 andere !! Mirakels bestaan écht! Het ga je goed, Vulfje!

DOG HAPPINESS BE blaast 2 KAARSJES UIT

Een overzicht van wat we dankzij jullie allemaal konden realiseren op 2 jaar tijd !!! TIME TO CELEBRATE 🎉🎈🎊

✅Er werd zo’n kleine 25 TON vleesafval aangekocht over 2 winters heen à 250 € per 500kg (gekookt op kleine houtstoven in het asiel)
✅Er werden Zomerse Zondagse korrels aangevoerd (1x per week à 300 euro per keer)
✅Er werd hout geleverd voor de houtstoven om eten te koken en de werkers en honden in de winter warm te houden (630€)
✅Er werd voor elke winter hooi geleverd om de honden warm en droog te houden (1.010€)
✅Er werden 120 multifunctionele hokjes gebouwd à 40€ per hokje
✅Er werden nachtcompartimenten gebouwd met hekkens
✅Alle bouw- en infrastructuurkosten bedroegen 16.640€
✅Er werd voor 18.345€ betaald aan medische kosten (ontworming, vaccinaties, desinfectie van asiel, urgente medische interventies) maar we konden 2x per jaar “GRATIS” ontvlooien dankzij de vele gedoneerde (zelfs vervallen) ontvlooings-producten.
✅Adopties op afstand: met immense dank aan onze peters en meters ❣️ Ruby, Posavka, Babske, Princess, Sapica, Debi, Hope en rolstoelhondjes Toto, Chupko en Vulf vonden dankzij onze publicaties een warme thuis 😍
✅We financierden een nieuwe 2de hands asielauto (3.500€)
✅We hebben al 224 teven laten steriliseren (zwerfhonden-honden van burgers – in het asiel zijn ze allemaal gesteriliseerd !!) x 2 worpen per jaar x gemiddeld 6 pups = méér dan 2.600 ONgeboren/ongewenste pups !!
✅Angel, Bailey, Zouk, Spot en Kimba vonden een geweldige thuis
✅De asielmedewerkers kregen geschonken 2de handskleding in heel goede staat voor zomer en winter (dank aan alle donateurs) én nieuwe aangekochte regenjassen en laarzen.
✅De asielmedewerkers kregen ook een nieuwjaarsbrief met bonus (50€ per medewerker)
✅We organiseerden al 4 bouwkampen om de infrastructuur in Servië te verbeteren (bouwkamp 4 is aan de gang en bouwt momenteel een afdak van 70m2 op de puppy area)
✅We mochten jullie ontmoeten op een sfeervolle Kaas-en Wijnavond met combo “The Friends Connection”, prachtige hondenwandelingen in samenwerking met Dogsfriendly, een boeiende lezing over dierenethiek (Prof.Lambrecht) omkaderd door piano-virtuoos Hannes Adriaens. Hou alvast de datum vrij voor onze volgende hondenwandeling: 29 september!!
✅Veel mensen/clubs/scholen/organisaties deden een actie voor 🔥De Warmste Week🔥, ze liepen de Warmathon en Dieter beklom zelfs de Kilimanjaro 🔥 We zijn er ook dit jaar weer bij 🔥🔥🔥
✅Er zijn momenteel 53 koffie/wijnclubbers: jullie maandelijkse steun is onontbeerlijk ❣️
✅We danken onze andere maandelijkse vaste sponsors (tussen de 2€ en de 50€), jullie zijn een steun en toeverlaat ❣️
✅We hebben momenteel 1.250 volgers op FB
✅Immense dank ook aan onze vaste sponsors ❣️ Adviesburo Temmerman, Trimsalon Neuze Neuze, Fiocco’s World, Villa Costa Blanca, Kwaliteitswijnen Boutelegier, Naessens Dot Net bvba, Café Den Ezel, Meijer IT
✅Een nieuwe generatie Happiness4dogs focust op grotere projecten

Dank dank dank voor jullie steun en vertrouwen ❤️

👍🙏 AND THE BEST IS YET TO COME 🍀🐶🐾

Team Dog Happiness Be vzw

Oude Zoran: Een bijzondere man

Sasha en Zoran ontmoeten elkaar tijdens een reddingsactie waarin uiteraard een hond betrokken was. De liefde voor dieren bracht de 2 samen: Sasha had in die tijd een vriend nodig, dakloze Zoran zocht naar zingeving en betekenis in zijn eenzame leven. en de honden…. die waren blij de beide mannen te hebben 🐶
Sasha vond een stuk niemandsland midden in de stad, met wat barakken erop. Dat werd omheind en Zoran ging er wonen: voor een klein salaris zorgde hij er voor de honden. Eindelijk waren de honden die ze vonden veilig en geborgen van straat! (Vroeger en ook nu nog worden zwerfhonden gevangen en op de meest erge manieren om het leven gebracht.)

Al snel echter kwamen er meer honden en overal meer aanvragen: Zoran’s plaats werd te klein. Na weken zoeken vond Sasha een verlaten manege. Weken lang werkten Sasha en Zoran samen, geholpen door de honden, schouder aan schouder, pootje aan pootje: zo kwam er een omheining, werd het beschadigde dak hersteld en werden er binnenkennels voor 70 honden gebouwd, werkend met materialen die ze vonden! Zonder hulp van iemand, zorgden zij beiden, Sasha en Zoran voor de kwetsbare honden.

Pas veel later kwam er wat hulp en groeide deze geïmproviseerde shelter uit tot wat het nu is. Nog steeds geïmproviseerd overigens. En oude Zoran? Na 11 jaar woont hij nog steeds in een zijn barak, een huisje van platen, omringd door de zwaksten in de maatschappij. En bouwt hij nog steeds speeltjes, of hondenhuisjes met de materialen die hij vindt. Bij hem worden nu de oude honden onder gebracht, die het grote geweld in het grote asiel niet meer aankunnen.

Pupje Yin

Daar zit je dan kleine pruts. Op de trappen van een sportstadion, honderden mensen lopen de trappen op, stappen over je, en je zit daar als versteend. Niemand kijkt naar je en je weet echt niet wat doen.

Je wereld stort in, zonet nog dacht je dat je een baasje had, toen plots baasje je achterliet. En jij bleef maar wachten.
 

We stonden naar je te kijken, vertwijfeld, wat te doen, Sasha’s asiel puilt uit. We kunnen hem niet opzadelen met nog een hondje. Maar je achterlaten, wegkijken, een vogel voor de kat voor de autowielen ? Inge nam het initiatief en de beslissing, jij gaat hier niet achterblijven.

Met de pup in ons autootje te laat op weg naar onze afspraak met Sasha, afgesproken dat ik het voorwoordje zou doen 🙂 – Sasha verstond het al te goed. Pup kon niet naar hem komen want in zijn appartement zit een zieke parvo pup.
 

Dus Yin mee naar Inge’s hotelkamer, in een taxi nog wel. Niks gedronken, niet gegeten, viel kleine Yin als een blok om, in een diepe slaap.

Inge’s laatste voormiddag in Servië verliep vol twijfel, meegaan met pup Yin naar de puppy shelter om ze daar achter te laten ? meegeven met team Tudor & friends die naar de puppy area gaan ? en nog even de hondjes knuffelen en wandelen die ze reisklaar laat maken ? allen verdienen een kans..

Beslissing genomen, Yin in de zachte armen van cameraman Joey. Inge zou nog wandelen met haar favoriete hond Bertha. En zo ook geschied.

Bedankt Inge om mee te gaan, bedankt voor je hulp bij ontwormen en ontvlooien, bedankt voor de spullen en nog meer dank voor het verschil dat je maakt in het leven van die honden.

Een bezoek aan Servië vergeet je niet gauw.

Wil je meehelpen met de hondjes ter plekke een gevuld buikje te geven en de nodige zorg ? Neem dan contact op of wordt lid van onze Koffieclub !

(PS : pup YIN kan geadopteerd worden via VZW Pawer)

Ingrid

Krantenartikels

De warmste week – Mariawende

Vandaag gingen we namelijk terug naar mijn vroegere school, afgestudeerd in 1984 (jawel), deed het hééél raar om in het gezelschap van onze Olja en Serge naar Mariawende school af te zakken in Sint-Kruis/Brugge.

Geen angst voor de directeur echter, geen spanning wegens lessen niet geleerd, want Olja opende de deuren van de leraarskamer en de klas. In het kader van de Warmste Week werd namelijk VZW Dog Happiness gekozen om ons voor te stellen.

Bouwkampgenoot Serge had een mooie powerpoint voorbereid en Miss Olja, wel, die probeerde elke leerling te begroeten en te danken voor hun keuze.

Olja is – het levende bewijs van hoe het niet moet, en hoe het wel kan.  Olja in Servië gevonden als een levend skelet. Nu een crème van een hond die maar wat graag met al de kinderen wou kennismaken.

Een heel leuke dag, met als kers op de taart, de verrassing dat de kinderen wel 350€ ingezameld hadden voor Sasha’s shelter – via De Warmste Week.

We werden er stil van, en ook wel ontroerd. De gemeende interesse in afkeer van dierenleed, wel, het geeft ons goede hoop !

We danken weerom alle leerlingen en iedereen die dit mogelijk maakte om voor Dog Happiness te kiezen ! Samen proberen we de wereld hier en daar een beetje beter te maken.

Eens de Warmste Week is afgelopen, volgt uiteraard nog een update waar de centjes voor gebruikt zullen worden.

Ingrid

Wat bezielt een mens

Onlangs trokken we met z’n vieren naar Servië, een vrij onvertrouwde bestemming, om bijzondere mensen een weekje bij te staan. Ene Sasha Pesic heeft zijn volle bestaan opgeofferd voor honden die overgeleverd zijn aan erbarmelijke toestanden : verstoten, ondervoed, onder de vlooien, en wel vaker mishandeld of aangereden. Voor Sasha en een handjevol onderbetaalde medewerkers, is het elke dag opnieuw vechten om voor meer dan 700 van de straat geraapte viervoeters voedsel en andere broodnodige middelen (geneesmiddelen, materialen voor de shelters, …) te vinden. Bovendien wordt elke hond gesteriliseerd of gecastreerd. Verplaatsingen gebeuren met voertuigen die in België niet eens in de buurt van een autokeuring zouden mogen komen. En dit jaar na jaar.

Het betreden van de grote shelter is onbeschrijflijk. Een tsunami van nieuwsgierige, lieve dieren komt op je toegestroomd onder luid kabaal. Je weet je amper staande te houden tussen de opspringende enthousiastelingen, en probeert je een weg te banen richting het hoofdkwartier : een gammele container waar enig materiaal te vinden is. Onze missie : extra boxen bouwen zodat elkeen een zeker onderkomen heeft.

Wij hadden het geluk de honden in zomerse, warme omstandigheden aan te treffen. Maar je hoeft geen fantast te zijn om je in te beelden hoe het daar ’s winters moet aan toegaan : modderpoelen, pootjes in het water tijdens zware vrieskou, … ronduit ellendig. Hartverscheurend.

En terwijl wij, ‘onbezorgde Belgen’, maar een druppel op een hete plaat konden aanbieden, hadden we alle moeite om te vatten hoe positief ingesteld Sasha & co door het leven gaan. Toen we af en toe, na het klussen, even een uitstapje maakten, tuurde Sasha van achter zijn stuur de omgeving af, controle op dieren in nood.

Sasha, de ambulante sociale zekerheid voor die sukkelaars.

Serge

Waarheen men gaat langs Servische wegen

Rondrijden in Servië is gevaarlijk, dan maak je heel wat mee. Het is sterk aan te raden om naar de lucht te kijken, of in de verte. Op een eerdere trip in de velden zagen we al een moederhond met pups lopen, te bang om dichter te komen. En dan hoor je de opties : ze gaan van honger omkomen; ze worden vergiftigd of er wordt op gejaagd. Ellende gegarandeerd…

Een paar dagen later waren we met voedsel op weg naar opvang Milena toen we aan de kant van de weg een beige pupje zagen. Sasha stopte. Het kwam zo blij naar ons toegelopen, een prachtig jong hondje, miste al één oogje en was zeer mager. Een beetje verder, nog een pupje, zwart-wit en veel verder, de moederhond… plots dook nog een derde pupje op uit de velden, alle snelden ze toe, kwispelend en blij dat we hen gevonden hadden. De moeder bleef op een afstand, Sasha nam de pupjes op en stopte ze in zijn koffer, ze piepten van blijdschap en staartjes kwispelden onophoudelijk toen ze schrokkend in de zakken met brood doken… pas toen ik ze oppakte, merkte ik hoe mager ze echt wel waren, skeletjes!

Nu de moeder nog, met brood en een vrouwelijke hand kon Ana haar uiteindelijk vangen. Een prachtmeidje, bibberend van schrik… wij maar al te blij dat we hen konden herenigen. Nog even teruggekeerd: omdat de moeder zo onder stress stond, dachten we dat er nog ergens pups waren..

Maar daarmee was het niet opgelost, waar moeten ze heen..? Alle opvangen zitten vol, in alle opvangen is er parvo-virus. Laat op de avond een plaatsje gevonden waar normaal geen parvo-virus is. Van die plek moet een mens zich echt niet veel voorstellen. Maar je moet roeien met de riemen die je hebt… Ze waren nog steeds bij elkaar en hadden die nacht geen honger of kou. De pupjes samen met hun mama..

De volgende ochtend bracht Sasha ons geen goed nieuws. De pups waren al ziek. Daags erna was het donkerste pupje al overleden bij Sasha thuis. De anderen vochten voor hun leven, onder de dekens in Sasha’s appartement. De moederhond alleen achtergebleven…

Ik bleef maar aan het beige pupje denken, hoe dat eenogige pupje zo zijn best gedaan had, zonder dat pupje hadden we de familie niet opgemerkt, zouden ze de hongerdood zijn gestorven. Een klein vrolijk beige pupje dat al een oogje verloren had. Wat een sterk diertje. Ze waren echter nog steeds ziek… en vandaag is ook het beige pupje gestorven. Naamloos en moederloos, zonder oogje.

Als je er dan zelf bij bent, hoop je uiteraard op een happy-ending… de mensen zien dit hier zo vaak, het went nooit, zij moeten er mee leven, Sasha moet weer eens een puppy lijkje wegbergen.

We praten samen over het leven in Servië, wat de oplossing kan zijn, zij ijveren voor een dierenpolitie en boetes. Het is de enige manier, iemand gooit zijn hond op straat: boete; iemand steriliseert of castreert de hond niet: boete … maar de overheid moet meewerken..

Morgen is weer een andere dag, morgen is er weer een lach en een traan of een catastrofe.. een kleine 800 honden moet verzorgd worden, allen zijn ongeveer op dezelfde manier gevonden, als klein pupje, als kettinghond, als uitgefokte moederhond….

De moederhond blijft over, ze heeft zelfs geen naam, ze is zwart en prachtig en ze houdt van mensen. Ze sliep in de auto op mijn schoot, ze was in slaap gevallen met een diepe zucht, blij dat ze die nacht geen honger had en haar pupjes bij haar waren… wat blijft dat door mijn hoofd spoken…

En zo hebben ze weer een financiële kost bij… de moederhond moet gesteriliseerd en gevaccineerd worden, de opvang moet betaald worden. Dan zal ook zij naar de grote shelter gaan, haar plekje moeten vinden en alleen verder gaan.

Vandaag kreeg ik nog een bericht: er loopt een beige uitgezet pupje in de straat waar Ana woont… het volgt de mensen en ze jagen het weg… reïncarnatie? Het zet je aan het denken. Wat moet Ana nu weer? Wat zouden wij doen? Rondlopen in Servië brengt plezier en tranen, maar je staat er beter niet alléén voor.

Ingrid