Wat bezielt een mens

Onlangs trokken we met z’n vieren naar Servië, een vrij onvertrouwde bestemming, om bijzondere mensen een weekje bij te staan. Ene Sasha Pesic heeft zijn volle bestaan opgeofferd voor honden die overgeleverd zijn aan erbarmelijke toestanden : verstoten, ondervoed, onder de vlooien, en wel vaker mishandeld of aangereden. Voor Sasha en een handjevol onderbetaalde medewerkers, is het elke dag opnieuw vechten om voor meer dan 700 van de straat geraapte viervoeters voedsel en andere broodnodige middelen (geneesmiddelen, materialen voor de shelters, …) te vinden. Bovendien wordt elke hond gesteriliseerd of gecastreerd. Verplaatsingen gebeuren met voertuigen die in België niet eens in de buurt van een autokeuring zouden mogen komen. En dit jaar na jaar.

Het betreden van de grote shelter is onbeschrijflijk. Een tsunami van nieuwsgierige, lieve dieren komt op je toegestroomd onder luid kabaal. Je weet je amper staande te houden tussen de opspringende enthousiastelingen, en probeert je een weg te banen richting het hoofdkwartier : een gammele container waar enig materiaal te vinden is. Onze missie : extra boxen bouwen zodat elkeen een zeker onderkomen heeft.

Wij hadden het geluk de honden in zomerse, warme omstandigheden aan te treffen. Maar je hoeft geen fantast te zijn om je in te beelden hoe het daar ’s winters moet aan toegaan : modderpoelen, pootjes in het water tijdens zware vrieskou, … ronduit ellendig. Hartverscheurend.

En terwijl wij, ‘onbezorgde Belgen’, maar een druppel op een hete plaat konden aanbieden, hadden we alle moeite om te vatten hoe positief ingesteld Sasha & co door het leven gaan. Toen we af en toe, na het klussen, even een uitstapje maakten, tuurde Sasha van achter zijn stuur de omgeving af, controle op dieren in nood.

Sasha, de ambulante sociale zekerheid voor die sukkelaars.

Serge