Bouwkamp 3

Het vertrek van ons bouwkamp verliep niet zonder horten en stoten: voor wie bijgelovig is, we kregen toch wat voortekenen om misschien niet te vertrekken maar onverschrokken vertrokken we toch:op vrijdag hoorden we dat onze bouwkampgenoot een rugblessure had opgelopen, hoogst waarschijnlijk niet mee zou kunnenop zaterdagavond stond de poort open en onze hond Olja was verdwenen om 20:00 – uurtje later gelukkig teruggevonden.bij het inchecken bleek dat Peter zijn naam verkeerd gespeld was op zijn ticket: 160 lappen erbijbij security controle mocht Peter zijn boormachine niet door – nieuwe moeten kopen in Serviëomdat wij bij security raar gedrag vertoonden (?) J iedereen apart en controle op bezit van explosievenbij het huurauto-bedrijf nogmaals bijkomende extra verzekering moeten betalen

KORTOM: zo duur hebben we nog nooit gereisd. Geen nood mensen, we draaien uiteraard zelf op voor onze fouten.
En… we zijn er wel degelijk geraakt

Start van bouwkamp: al het materiaal was aangekomen, dan nog een werkkenneltje uitkiezen achteraan, de verlengkabels over het gebouw krijgen, de bestelde platen versleuren, plannetje uithalen en we konden draaien, vollen bak, wat vonden de hondjes dat weer allemaal de max. En jawel, velen herkenden we en zij blijkbaar ons ook. Al snel mochten we weer hondjes uit onze werkplaats dragen. Intussen kennen ook wij het woord “Napolje” (“naar buiten”)!

We werkten non stop door van 9:00 – 15:00 – lunch was voor Ingrid een banaan of/en een ei. Voor Serge en Peter een fanta of cola. Na de werkdag snel naar ons hotelleke voor douche, foto’s sorteren, berichten beantwoorden en dan uitkijken om iets te gaan eten en de Serviërs te ontmoeten.

Maar plots was ook het geluk met ons, Eva, een Duitse jonge dame was net ook op bezoek in Sasha’s shelter en bood spontaan aan om mee te helpen. Dank zij haar hulp en de ervaring van het bouwkampteam zijn we er mooi in geslaagd om 45 hondenslaapplaatsjes te bouwen. Een 46ste hondenhuis werd op maat gemaakt voor de Cane Corso Perla. Zij had geen enkele beschutting meer. Werker Miki was in de wolken dat ze haar eigen plaatsje kreeg.

Het was uiteraard leuk om ze allemaal terug te zien, ook voor de werkers geeft dit hen weer energie. We zouden het heel jaar rond bouwkamp kunnen doen, de nood is zo hoog, er zijn geen materialen voorhanden, of ook auto’s: we gaan ervan uit dat iedereen vervoer heeft, maar daar hebben weinigen dit geluk. De laatste dag waren we ook de straat aan het afschuimen op zoek naar bruikbare paletten.

De laatste dagen wilden we nog hondjes opnieuw ontvlooien, maar we zijn er niet geraakt: de laatste dagen was het regen of regenachtig en om te ontvlooien is het best tijdens droge dagen. Voor alle hondjes hebben we anti-vlo nagelaten.
We hadden ook nog andere donaties, waaronder veel lekkers bij, hebben we mooi verdeeld aan de verschillende projectjes, het oude hondenasieltje bij Zoran, daar kregen ze het meeste lekkers.

De hondjes zagen er eigenlijk goed uit, hier en daar een mankepoot, hier en daar eentje te mager, eentje te dik.. hier en daar angstige hondjes, maar het merendeel doet het goed. Ze spelen, ze ravotten, ze eten en slapen, knuffelen … En daarvoor doen we het.
Bij het oude hondenasieltje was het vrolijkheid troef, want we hadden kauwbeentjes bij! Met een spekje omringd, en ook zachtere kauwbeentjes, gedroogde dingen… allen een knuffel, het deed goed te zien dat de meesten nog hun anti-vlo bandje omhadden en hoe ze genieten van het aangelegde tuintje voor hen. Ook een zwembadje om de grote hitte te doorstaan behoort nu tot hun meubilair…

Bij Milena/opvang van pups en gehandicapte hondjes was het ook weer gezelligheid troef, naar goeie gewoonte had Milena weer gekookt en ho ho , wat lekker is dat Servische eten en de gastvrijheid ook weer. Het begon echter te regenen, te gieten en te hagelen, bliksem en donder… gauw naar binnen in haar kleine huisje, viel de elektriciteit uit. Met behulp van gsm’s… konden we de weg weer vinden en weer naar Nis.

Medicatie achtergelaten bij wie het nodig had, en dan traktatie voor alle hondjes onder Sasha’s hoede. Kwalitatieve hondenkorrels voor allemaal. Dankzij de inzameling opgezet door Dog Happiness Be, konden ze werkelijk overvloedig smullen van de korrels, overwal werd het uitgestrooid, overal werd het gebracht. Meer dan voldoende was er en dat deed veel deugd om te zien. Alle buikjes rond, dat betekent zo’n 800 maaltijden!! Oh zo nodig!!

We zouden dit graag met regelmaat herhalen want van enkel broodafval krijgen ze gezondheidsproblemen. Idealiter vinden we sponsors die 5€ of 10€ per maand willen doneren en dit willen herhalen. 5€/maand betekent ongeveer 2 koffies.. als we elk hondje kunnen trakteren op 2x koffie per maand… maakt ook dit weer een groot verschil in hun levenskwaliteit.